Het station van

LGC

---

Het verhaal van dit op de verbinding België Pruisen gelegen station is eerder merkwaardig en heeft enige uitleg verdiend.

Zoals we gezien hebben, gingen de werken voor de bouw van de vitale verbinding Bleyberg-Welkenraedt onder de impuls van Rémy Paquot vlot vooruit. Het zuidelijke gedeelte werd in 1870 in gebruik genomen. Kort daarna, in 1872, ging ook het noordelijke gedeelte naar Gemmenich en Aken Zuid in productie.

Oorspronkelijk is voor Gemmenich geen station voorzien. We zien dadelijk waarom. Het laatste Belgische station is Plombières/Bleyberg, waar ook de douanediensten zijn gevestigd. En daar ligt juist het probleem: er mag geen officiële halte zijn tussen de geografische en de administratieve grens.

In 1880 echter vraagt het Nederlandse dorpje Vaals een halte in Gemmenich omdat het omwille van zijn ligging moeilijk aan het Nederlandse spoorwegennet kan worden aangesloten. Van de drie mogelijke stopplaatsen is Gemmenich de dichtstbijzijnde t.o.v. Aken (D) en Simpelveld (NL). De Belgische administratie laat zich echter niet meteen overhalen en onze noorderburen (en onze dorpgenoten) krijgen hun station pas in 1886.

Zo staat het in het "Journal d'Aubel" van april 1886:

M. Loslever, vertegenwoordiger van Verviers, vraagt minister Beernaert naar de stand van zaken i.v.m. het station van Gemmenich. Het antwoordt luidt: Bij het bouwen van de lijn hat de afdeling financiën om de bouw van een douanekantoor en een station in Gemmenich gevraagd. Dit was de beste oplossing omdat dit gehucht veel dichter bij de grens ligt dan Bleyberg. De spoorwegmaatschappij weigerde dit toen echter omwille van plaatselijke omstandigheden en technische moeilijkheden: de helling was te steil op dit segment en het was kennelijk niet mogelijk om er een plat stuk te vinden dat lang genoeg was ome er een halte te plaatsen. Zo werd dus het station in Bleyberg gebouwd.

De ligging van het douanekantoor is echter alles behalve optimaal: het is te ver van de grens en bovendien moeten de treinen tot aan het kantoor worden geëscorteerd. Ineens lijkt de spoorwegmaatschappij niet meer zo zwaar aan de technische bezwaren te tillen en aanvaart om er een station te voorzien. De drie douanediensten zullen dan ook moeten worden overgeplaatst.
Op 12 september 1886 staat het dan te lezen: de tijdelijke halte is na 15 jaren wachten eindelijk af.

Men heeft gewoon de wielen van drie wagons verwijderd en ze naast het spoor geplaatst.
Na het einde van de tweede wereldoorlog is Gemmenich eindstation voor de treinen die van Welkenraedt komen. De verbinding met Botzelaer en Duistland zal men nooit meer hervatte...

Het stationsgebouw staat er echter nog altijd.
Het werd gekocht en gerestaureerd door een particulier met behoud van het uitzicht en de naam "Gemmenich".

De spoorlijn tussen Gemmenich en Plombières/Bleyberg wordt in 1957 ontmanteld. Het gedeelte Moresnet-Mülbach blijft tot 1959 behouden...